Terapia najmłodszych

Terapia najmłodszych

Jak wygląda terapia dzieci? Co jest w niej ważne? Jaki wkład w rozwój dziecka i w proces terapeutyczny mają rodzice? Znajdziesz tu odpowiedzi na te pytania! Dodatkowo opiszę podstawowe błędy popełniane przez rodziców oraz rady jak ich unikać.

Terapia dzieci zazwyczaj wygląda trochę jak zabawa. Spowodowane jest to faktem, że do dzieci najłatwiej trafić zabawą. Chodzi o zbudowanie dobrej relacji terapeutycznej w której dziecko może poczuć się pewnie i swobodnie. Taka relacja pozwala na skupieniu się na celach terapeutycznych i dalszej pracy z małym pacjentem nad problemami z zachowaniem, emocjami, relacjami społecznymi czy nad problemami komunikacyjnymi. Innymi słowy bez relacji pełnej troski, zaangażowania, poczucia bezpieczeństwa oraz jasno określonych zasad nie da się skutecznie wpłynąć na zachowanie czy myślenie dziecka.

Do psychologa dziecięcego często przychodzą rodzice z poczuciem niepewności czy dziecko rozwija się prawidłowo i czy dane zachowania są adekwatne do wieku. Takie podejście rodziców jest bardzo ważne, ponieważ szybka interwencja psychologiczna, nawet na zasadzie konsultacji rodzic-psycholog może mieć niesamowity wpływ na rozwój dziecka. Na uwadze należy mieć fakt że im prędzej podjęte zostaną odpowiednie działania tym wcześniej i łatwiej będziemy w stanie zażegnać problem. Trzeba przy tym pamiętać, że dziecko nie mówi otwarcie o tym że go coś gnębi, przytłacza, zwykle tego po prostu nie potrafi. W takich przypadkach rodzic powinien być czujny i dużo z dzieckiem rozmawiać a gdy ma chociaż cień przypuszczenia, że może być jakiś problem, lepiej w porę skonsultować się ze specjalistą, który da wskazówki jak postępować i oceni czy problem jest na tyle poważny by czynić jakieś kolejne kroki, a jeśli tak to wskaże jakie.

Rodzice i opiekunowie dziecka mają ogromny wpływ na efekty terapii i na rozwój dziecka ponieważ to oni spędzają z dzieckiem najwięcej czasu, jeśli tak nie jest, problemy są znacznie większe i obejmują cały system rodzinny. Trzeba pamiętać o tym, że psycholog dziecięcy współpracuje z rodzicami swoich pacjentów i ta współpraca jest bardzo ważna. Terapia ma największe efekty gdy rodzice lub opiekunowie włączają się w proces słuchając zaleceń psychologa i stosując je. Poza samą współpracą na gruncie psycholog rodzic jest jeszcze coś innego co ma na dziecko ogromny wpływ, chodzi o to, że cała rodzina jest dla dziecka pierwszą i najważniejszą społecznością jaką poznaje i od której się wiele uczy. Dzieci uczą się od rodziny wzorców zachowań, jak się do siebie należy odnosić, jak się zachowywać w różnych sytuacjach, ale także tego, że są wartościowymi ludźmi jeżeli np. słyszą pochwały i czują się akceptowane.

Do standardowych błędów rodziców można zaliczyć brak konsekwencji, gdzie w różnych sytuacjach rodzice zmieniają dziecku granice lub normy. Trudno dzieciom w takim środowisku poczuć jakąś stałość zasad, spójność i stosować się do zasad, które ciągle się zmieniają. Dużym problemem jest też gdy rodzice grają na dwa fronty, jeden rodzic ustala pewne ramy a drugi rodzic je burzy. W takich sytuacjach rodzice powinni razem wypracować pewne ramy na które wspólnie się zgadzają i być w jednej drużynie. Innym przykładem braku konsekwencji rodziców może być, gdy na przykład, rodzice zakazują dziecku grać na tablecie więcej niż godzinę a sami siedzą przed telewizorem czy komputerem 4 godziny. Głównie chodzi o to by być konsekwentnym, a nie być przy tym hipokrytą. Kolejnym błędem może być brak akceptacji, który wpływa na poczucie własnej wartości dziecka. Proszę sobie wyobrazić co dzieje się w głowie dziecka gdy większość komunikatów jakie słyszy to krytyka. Tak nie rób, źle, nic nie potrafisz, nie umiesz się skupić, zajmujesz się głupotami. Tu proponowałabym stosować tylko konstruktywną krytykę jeśli jest potrzebna, i maksymalnie skupić się na chwaleniu. Mówi się, że powinno się zachować balans trzech pochwał do jednej krytyki i tyczy się to nie tylko dzieci. Kolejne przewinienie jakie rodzice robią, które pokutuje w wieku nastoletnim, to brak zainteresowania dzieckiem, wejścia w jego świat zabawy. Dla dorosłego człowieka niektóre zabawy mogą wydawać się nudne, ponieważ potrzebuje on mocniejszych wrażeń niż dziecko. Warto jednak zwrócić uwagę, że zainteresowanie się dzieckiem i spędzanie z nim czasu na jego zasadach, w jego zabawach pokazuje mu że jest fajną osobą. Dziecko staje się pewne siebie a pewnym siebie ludziom jest łatwiej w późniejszym życiu. Po więcej rad zgłoś się do mnie, tu znajdziesz kontakt: www.bajkowaglowa.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *